เลิกจับคู่กับสีขาว! เทคนิคการจับคู่สีเขียวมิ้นต์ และคุมโทนสีมิ้นต์ไม่ให้ดูป่วย

 เมื่อก่อนเวลาผมไปเดินห้าง เห็นเสื้อผ้าหรือของแต่งบ้านที่เป็นสีเขียวพาสเทลสว่างๆ ตาจะมองก่อนเพื่อนเลยนะ มันดูสดชื่น สบายตา ถ่ายรูปออกมายังไงก็ดูคุมโทน แต่เชื่อมั้ยครับ... แทบทุกคนที่หยิบสีนี้มาต้องเคยพลาดท่ากันมาแล้วทั้งนั้น ซื้อเสื้อมาแล้วแขวนทิ้งไว้ในตู้เพราะใส่จริงแล้วผิวดูป่วยจนเพื่อนทัก หรือบางคนตั้งใจทาสีห้องนอนใหม่ กะว่าจะได้มู้ดคาเฟ่เกาหลีแบบที่เซฟไว้ในพินเทอเรสต์ แต่พอเปิดไฟนีออนปุ๊บ กลายเป็นฟีลสถานีอนามัยแถวบ้านเฉยเลย

เอาจริงๆ ตัวการไม่ได้อยู่ที่สีหรอก แต่มันอยู่ที่เราไม่เข้าใจเรื่อง โทนสีมิ้นต์ ต่างหาก

สีมิ้นต์ในความเป็นจริงไม่ได้มีเฉดเดียว บางตัวจะอมฟ้าจัดๆ แสบตาหน่อย บางตัวจะอมเทาตุ่นจนแทบจะเป็นสีเขียวขี้ม้า ส่วนบางเฉดจะมีติ่งสีเหลืองผสมอยู่พอให้ดูอุ่น ซึ่งไอ้ตัวหลังสุดกับตัวอมเทานี่แหละคือคีย์สำคัญของคนไทย

ผิวคนบ้านเราส่วนใหญ่เป็นอันเดอร์โทนเหลือง ไม่ก็ผิวสองสี เวลาเอาเขียวมิ้นต์ที่สว่างจ้าสะท้อนแสงมาทาบใกล้คาง เม็ดสีผิวเราจะโดนขับให้ดูเหลืองซีดทันที ถ้าอยากใส่ให้รอดแบบไม่ต้องแต่งหน้าหนาเตอะ ลองมองหาเฉดที่มันตุ่นลงมาหน่อย ภาษาช่างสีเขาเรียก Sage Mint มันจะมีความหม่น มีเม็ดสีเทามาช่วยดึงไม่ให้สีมันลอยกระแทกตา หรือถ้าเลี่ยงไม่ได้จริงๆ เพราะชอบเสื้อตัวนั้นมาก ให้แก้เกมด้วยการขยับพื้นที่สีมิ้นต์ลงไปไว้ท่อนล่างแทน เช่น ใส่เป็นกางเกงผ้าลินิน กระโปรง หรือรองเท้าผ้าใบ แล้วเอาท่อนบนที่ใกล้หน้าเป็นสีขาวครีมหรือสีดำไปเลย จบปัญหาหน้าดรอปได้แบบง่ายๆ

ส่วนเรื่อง การจับคู่สีเขียวมิ้นต์ อันนี้เป็นกับดักยอดฮิต เพราะเวลาคิดอะไรไม่ออก เรามักจะจบที่สีขาวล้วน

ถามว่ารอดไหม มันก็รอดแหละ แต่มันจืดสนิท แถมดูเย็นชาไปหมด ถ้าอยากให้มู้ดมันดูแพงและมีชั้นเชิงขึ้น ลองหันไปคบกับสีน้ำตาลดูครับ ไม่ว่าจะเป็นสีน้ำตาลกาแฟ สีกากี หรือสีหนังแท้ ความทึบและอุ่นของสีน้ำตาลจะทำหน้าที่เหมือนตัวถ่วงน้ำหนัก ช่วยดึงให้สีมิ้นต์ที่ดูเบาหวิวกลายเป็นลุคที่ดูสุขุมขึ้นมาทันตา เสื้อเบลเซอร์สีมิ้นต์ตัวเดียว พอจับคู่กับกางเกงสแล็คสีน้ำตาลเอิร์ธโทน จากลุคเด็กวัยรุ่นจะกลายเป็นลุคทำงานที่ดูมีรสนิยมขึ้นมาเลย

อีกคู่ที่หลายคนนึกไม่ถึงคือสีส้มอิฐหรือสีพีชตุ่นๆ ฟังดูเหมือนจะไปคนละทิศละทาง แต่ในทางศิลปะ สองสีนี้มันคือคู่ตรงข้ามที่เยื้ององศากันนิดเดียว ยิ่งถ้าเอามาใช้กับการจัดห้อง ยิ่งเห็นผลชัดมาก

แดดเมืองไทยช่วงบ่ายมันแรงและร้อน ถ้าทาห้องด้วย โทนสีมิ้นต์ ล้วนๆ แสงจะสะท้อนจนตาพร่าและรู้สึกหนาวเหน็บแปลกๆ แต่ถ้าเราใช้ผนังสีครีมเป็นหลัก แล้วใช้สีเขียวมิ้นต์แค่ตรงผ้าม่านโปร่ง โซฟาตัวกลาง หรือกระเบื้องครัวบางแผง จากนั้นหยอดหมอนอิงสีอิฐเข้าไปสักใบ หรือเอาเก้าอี้หวายสีไม้อ่อนๆ มาตั้งตัด ความสดชื่นของสีมิ้นต์กับความอุ่นของงานไม้จะดึงบรรยากาศให้ลงตัวพอดี

สรุปสั้นๆ คือ การจับคู่สีเขียวมิ้นต์ มันไม่ใช่เรื่องของการหาคู่สีที่เหมือนกัน แต่คือการหา "สีที่มีน้ำหนักต่างกัน" มาเบรกความลอยของมัน ถ้าเข้าใจจังหวะนี้เมื่อไหร่ คุณจะหยิบสีมิ้นต์มาใช้ได้เรื่อยๆ โดยไม่ต้องกลัวแป้กอีกเลยครับ